THE MIND IN ITSELF CAN MAKE A HEAVEN OF HELL, A HELL OF HEAVE.


                                                        จิตฝึกพูนเพียบแล้ว            คงกระพัน
                                                 พบทุกข์ไป่โศกศัลย์                  
สุขได้
                                                 แต่จิตทุรชนหัน                        หาบาป
                                                 แม้อยู่สรวงสวรรค์ไร้                 สุขด้วยไกรอบาย

วรา ไวยหงษ์
ดุลพาห เล่ม 2 ปีที่ 29 (มี.ค. – เม.ย. 2525)

SURVIVAL OF THE FITTEST IS MORE ACCURATE, AND IS SOMETIMES EQUALLY CONVENIENT.

                                                        ที่รอดอยู่รู้ที่สู้จึงอยู่ได้
                                                 รู้ทางหนีทีไล่หลายสถาน
                                                 รู้กาละเทศะรู้ประมาณ
                                                 คำโบราณบัญญัติข้อสัจจา

วรา ไวยหงษ์
ดุลพาห เล่ม 3 ปีที่ 29 (พ.ค. – มิ.ย. 2525)

A FACE IS NOT ALWAYS THE MAP TO A MAN’S SOUL.

                                                        หน้าซื่อสวยน่าไว้                    วางใจ
                                                 ยาพิษซ่อนอยู่ใคร                         จักรู้
                                                 สายตาส่องเห็นใบ                          ดวงจิต เขาฤๅ
                                                 เชื่อง่ายสายเกินกู้                          กลับให้คืนดี

วรา ไวยหงษ์

IT IS NOT TOO LATE TOMORROW TO BE BRAVE.

                                                        อับจนทนทุกข์ท้อ                          ถอนใจ
                                                 เขลาขลาดไป่เผชิญภัย                          ซึ่งหน้า
                                                 วันนี้อัปราชัย                                       เชิงเขลาด
                                                 ลองรุ่งพรุ่งนี้กล้า                                  อาจกู้ชัยเชวง

วรา ไวยหงษ์
ดุลพาห เล่ม 5 ปีที่ 29 (ก.ย. – ต.ค. 2525)

THE WICKED FLEES WHEN NO MAN PURSUES.

                                                        ทำชั่วไว้ใจกลัวเอาตัวรอด
                                                 แม้ทางปลอดตามัวเร้นตัวหนี
                                                 หนีตัวเองหนีได้ที่ไหนมี
                                                 ชั่วชีวีหนีไม่พ้นกังวลกรรม

วรา ไวยหงษ์
ดุลพาห เล่ม 6 ปีที่ 29 (พ.ย. – ธ.ค. 2525)

BEING WATCHFUL AMONG CARELESS PERSONS, AWAKE AMONG THOSE SLEEPING,
THE WISE MAN ADVANCES LIKE A STRONG HORSE, LEAVING BEHIND HIM THE WEAKLING.

                                                        คนที่มีปัญญาจัดว่าดี             ซึ่งไม่มีประมาทพลาดถลำ
                                                 เมื่อผู้อื่นดื่นอาจประมาททำ           ทั้งตื่นนำในหมู่ผู้อื่นนอน
                                                 ย่อมละคนโง่ไปไม่รอช้า               เสมือนม้าเร็วล้ำนำหน้าก่อน
                                                 ละม้าไร้แรงไว้ให้อาวรณ์               เปรียบเทียบสอนไว้ดีฉะนี้เอย ฯ

ล. จุลกะเศียน
ดุลพาห เล่ม 6 ปีที่ 11 (มิถุนายน 2507)


OAKS MAY FALL WHEN REEDS STAND THE STORM.

                                                        ต้นไม้ใหญ่ยืนต้น             ผิใครยลย่อมนึกว่า
                                                 แข็งแกร่งต้านแรงพา               ยุอยู่ได้ไม่หักราน
                                                 เช่นโอ๊คโอฬาริก                     ก็น่านึกว่าพอต้าน
                                                 ส่วนอ้อบริวาร                         มินึกว่าจักถาวร
                                                        แต่โอ๊คอันแข็งแกร่ง         อาจถูกแรงลมล้มก่อน
                                                 อ้อราบทาบดินดอน                 สยบให้ไม่ต้านลม
                                                 จึงคงยืนยงอยู่                        พิเคราะห์ดูได้เห็นสม
                                                 ไม้อ่อนห่อนหักล้ม                  ประดุจผู้รู้ผ่อนปรน ฯ

ล. จุลกะเศียน
ดุลพาห เล่ม 8 ปีที่ 11 (สิงหาคม 2507)



THE DAM WILL BE BUILT BEFORE THE WATER COMES.

                                                        ๏ จะกอปรกิจประการใด             ประสงค์ให้ประสพผล
                                                 ประเสริฐเยี่ยมก็เตรียมตน                  ตลอดอุปกรณ์การ

                                                        ๏ คะเนพอจะก่อกิจ                   ผิตั้งจิตผลิตงาน
                                                 จะสบผลกมลบาน                            เพราะพร้อมไว้ก็ได้ดี

                                                        ๏ เสมือนสร้างทำนบนั้น              ประสงค์กั้น ณ วารี
                                                 ก็ควรสร้างระหว่างที่                          นทีรัยมิไหลมา ฯ

ล. จุลกะเศียน
ดุลพาห เล่ม 11 ปีที่ 11 (พฤศจิกายน 2507)


ยินดีต้อนรับสู่ ... พิพิธภัณฑ์ศาลไทย (Court Museum of Thailand)
กลับหน้าแรก